Friday, December 5, 2008

Γραπτή έκθεση με θέμα...



Σήμερα πέρασα ωραία. Ήμουν ο ντισκ- τζόκεϊ (πώς το λένε αυτό στα ελληνικά τώρα;) σε ένα πάρτι. Και συγχρόνως με έβαλαν και πρώτων βοηθειών, γιατί με βρήκαν πρόχειρη. Το πάρτι είχε θέμα: "Γράφω για τη φιλία" Τα κομμάτια που πρότεινα για χορό ήταν: "Σας παρουσιάζω το φιλαράκι μου", "Μια φιλία που χάλασε", "Ο φίλος μου δεν είναι Έλληνας" και "Μπορεί να υπάρξει φιλία μεταξύ ατόμων διαφορετικού φύλου;"
Ο καθένας διάλεξε ένα κομμάτι που του ταίριαζε και βάλθηκε να ακολουθήσει το ρυθμό με το μολύβι του. Το τι χορό έριξαν τα μολύβια δε λέγεται. Φαίνεται πως από τον πολύ χορό κάποιοι χρειάστηκαν και πρώτων βοηθειών, γι' αυτό κάθε τόσο με φώναζαν και πήγαινα να φροντίσω τον τραυματία και να τον ξαναβάλω στο γλέντι. Μου άρεσαν πολύ οι καντρίλιες των παρουσιάσεων. Διάφορα φιλαράκια, διαφόρων σχημάτων και χρωμάτων παρήλαυναν στην πίστα, λέγανε τα δικά τους, υποκλίνονταν και έφευγαν. Μετά ήρθαν τα βαριά ζεμπέκικα των πικραμένων φίλων. Τι παρεξηγήσεις, τι καυγάδες, τι εγώ που σε εμπιστεύτηκα και με πρόδωσες, τι γεννήθηκες για την καταστροφή και αλήτη μ' είπες μια βραδιά... Μετά ήρθε ένα ωραίο μπάλο νησιώτικο, με ντάμα και καβαλιέρο, που συντόνιζαν τα βήματά τους και μια χάνονταν, μια πλησίαζαν. Τέλος, είχαμε τα έθνικ. Χορευτές από διαφορετικές χώρες έδειχναν τους χορούς τους σε Έλληνες κι αυτοί τους μάθαιναν τσάμικα και καλαματιανά.
Να περιμένετε ανταπόκριση από το πάρτι στην Πολύχρωμη Τάξη, εκεί θα δείτε πόσο ωραία περνάμε εμείς οι ντισκ- τζόκεϊ, όταν στο πάρτι μας χορέψουν τόσο καλά.

6 comments:

Θερσίτης said...

Να ήμουν μαθητής στην τάξη σου...

Διονύσης Μάνεσης said...

:-)
:-)
:-)
Να 'μουνα συμμαθητής με το Θερσίτη!
(ΥΓ. Αληθινά, πολύ ωραία η (ανθο)δέσμη θεμάτων περί φιλίας! )
Καλό σαββατοκύριακο.

gyristroula2 said...

θερσίτη, οι ρόλοι έχουν μοιραστεί από την αρχή της φιλίας μας, από την πρώτη μέρα, θυμάσαι; Όποιος πρόλαβε...ή μάλλον όποιος πονάει πιο πολύ.
διονύση, φέτος περνάω καλά, όπως βλέπεις, ένα παιχνίδι είναι η ζωή μου κι ένα πάρτι. Από του χρόνου όμως στο λύκειο πάλι, τα κεφάλια μέσα...
Ελπίζω σε σένα να το ξέρεις. Είσαι η εξαίρεση σε έναν πολύ κακό κανόνα. Αυτόν που λέει να κάνουμε τη λογοτεχνία εξεταστέα ύλη για τις πανελλήνιες.

Λορελάη said...

Τι καλά! τι καλά! Πράγματι θα είναι ευτυχία να είναι κανείς μαθητής σου!
Δεν κάνεις τίποτα ανοιχτά μαθήματα να παίρνουμε κι εμείς μέρος; Θα ξανανιώσουμε! :)))

φιλιά φιλιά

giorgos_st said...

Αρκεί να μην έχει γραπτές εξετάσεις.

gyristroula2 said...

λορελάη;;;;; Είπες το πάρτι μου μάθημα;;; Και μόνο γι' αυτό σου αξίζει να μας χορέψεις σόλο "πώς ένιωσε η Μήδεια, όταν την πρόδωσε ο Ιάσων" Τα θέλω όλα αυτά. Το κενό. Την ασφυξία. Την πτώση. Το γκρέμισμα. Τη διάλυση. Την οργή. (Ωραίο δεν ήτανε; :))))
γιώργο, οι μαθητές μου λατρεύουν το γράψιμο. Αλήθεια στο λέω. Παραπονιούνται όταν έχουμε καιρό να γράψουμε. Αλλά κι εγώ περιμένω ανυπόμονα να μου δώσουνε κάτι καλό να διαβάσω. Και πηγαίνω και ρίχνω ματιές σαν τον κλέφτη. Έλα, εσένα βέβαια θα σου έρχεται πιο συχνά το πρώτων βοηθειών, γιατί...δεν θα θέλεις να το δει ο θερσίτης το γραπτό σου με λάθη. Φαντάζεσαι το ύφος του;

Κρέμα-σοκολάτα στο Παρίσι

Δυο υλικά που πάνε μαζί. Το καθένα μόνο του είναι πολύ νόστιμο, αλλά ο συνδυασμός τους είναι ανυπέρβλητος. Δυο κορίτσια που ταίριαζαν έτσι α...